Door : Ernst Labruyère
Foto’s : Ernst Labruyère

(Glasgow, Schotland) Nederlandse schaaktoptalenten hebben bij hun optreden tijdens het Glorney Gilbert schaaktoernooi in Schotland (16 t/m 18 juli) niet alleen de Gilbert Cup voor meisjes, maar ook de Robinson Cup (tot 14 jaar) en Stokes Cup (tot 12 jaar) veroverd.

Door hun ijzersterke optreden tijdens deze sterk bezette zeslandenwedstrijd bleek het Nederlandse Jeugdschaak Team onverslaanbaar in drie van de vier wedstrijdcategorieën en greep het net naast de prijzen in de Glorney Cup, de belangrijkste categorie voor kinderen tot 18 jaar. Dit was een ongekende prestatie voor het Nederlandse Jeugdschaak Team dat na ruim twintig jaar afwezigheid weer zijn opwachting maakte.

Bij oudere schaakliefhebbers doet de naam Glorney Gilbert Cup misschien nog een belletje rinkelen. Deze internationale jeugdschaakwedstrijd tussen (voornamelijk Britse) landenteams bestaat al bijna 70 jaar en werd in het verleden onder andere bijgewoond door schaaklegende en bijna-wereldkampioen Jan Timman. Deze prestigieuze en spannende landenwedstrijd was echter al ruim twintig jaar niet meer door Nederlandse teams bezocht.

Maar in 2018 was het eindelijk weer zover: de Nederlandse stichting Pathena Chess had in de vier wedstrijdcategorieën ijzersterke teams ingeschreven, met hierin een aantal van de beste jeugdschakers van Nederland, onder de bezielende leiding van ‘chefs de mission’ Ricardo Catalan en Marcel Klein. Gezamenlijk togen zij naar Glasgow in Schotland om voor hun land en hun team te strijden tegen Frankrijk, Engeland, Ierland, Schotland en Wales. Hoewel Nederlandse schaaksupersterren als Jorden, Lucas en Machteld van Foreest of Liam Vrolijk ontbraken in de line up, was er toch sprake van een heel sterk Nederlands Jeugdteam dat hoge ogen moest kunnen gooien.

Al vanaf dag 1 (maandag 16 juli) gingen de Nederlandse toppers voortvarend van start. ’s Morgens tegen Schotland werd in alle vier de klasses de overwinning geclaimd en ook tegen het sterk geachte Engeland behaalden 2 van de 4 teams een mooie overwinning – team Glorney (tot 18 jaar) en het Stokes team (tot 12 jaar) – terwijl de overblijvende teams een keurige remise boekten.

Toen volgde op dag 2 de “could be finale” tegen Frankrijk, dat vooraf als het sterkste team werd gezien en dat als troefkaart een Nederlandse coach had die de Nederlandse teams kon volgen tijdens hun strategiebesprekingen. Maar Nederland sloeg ook toe tegen Frankrijk: het meisjesteam (Gilbert Cup) en de jongensteams tot 14 en 12 jaar behaalden een prachtige overwinning op Frankrijk, terwijl het oudste team een keurige remise haalde. Het relatief zwakke Wales had in de laatste wedstrijd van 17 juli vrijwel niets in te brengen tegen Nederland en werd door alle vier de teams ruim verslagen.

Op 18 juli volgde de laatste wedstrijd tegen Ierland. Hoewel Nederland als geheel alle voorgaande landenwedstrijden had gewonnen, gold voor dit toernooi de regel dat bordpunten (winstpunten per speler per team) belangrijker waren dan matchpunten. Dit betekende dat alle vier de teams nog voluit aan de bak moesten om hun cups binnen te slepen, omdat alle spelers onderweg nog wel eens een (half) puntje hadden laten liggen. Frankrijk en Engeland hadden de messen geslepen om in de voor hun meest kansrijke categorieën de cups alsnog binnen te slepen ten koste van hun tegenstanders.

Als eerste werd duidelijk dat het Nederlandse Gilbert meisjesteam met de hoofdprijs aan de haal zou gaan, nadat speelster Anna Martinez (16) haar wedstrijd glansrijk won en ook de andere twee meisjes in kansrijke positie stonden.

Hierna was het de beurt aan het jonge Stokes team dat al een vroege overwinning van een trotse Roger Labruyère (11) kon vieren (met 4,5 uit 5 de beste speler namens Nederland), maar nog wel een paar spannende momenten kende bij de andere spelers.

Roger

Op een gegeven moment werd ook duidelijk dat het Glorney team (tot 18 jaar), ondanks een prima prestatie van Nederland, net naast de hoofdprijs zou grijpen met slechts een halve punt verschil. Eén remise meer was dus voldoende geweest voor de overwinning, maar het mocht niet zo zijn. Hiermee werd het Glorney team uiteindelijk tweede.

Daarna moest het Robinson team nagelbijten en wachten op de partij van NK-C runner up Daniël Kutchoukov (13) die maar voortduurde tot een speelduur van uiteindelijk meer dan vijf uur. Hoewel Daniël al in een eerdere fase remise kreeg aangeboden, wilde hij nog wachten en loeren op een fout van zijn tegenstander om de partij ten langen leste naar zich toe te slepen. Toen deze fout niet kwam, ging Daniël uiteindelijk akkoord met de ‘winnende’ remise, die zijn team de felbegeerde cup zou bezorgen.

Daniel

Onder een ovationeel applaus kregen de Nederlandse teams de drie hoofdprijzen uitgereikt, waarmee ze de onbetwiste winnaars van dit toernooi werden.

Uitblinkers van dit toernooi – naast de eerder genoemde Roger Labruyère – waren Robin Duson (16) namens het Gilbert meisjesteam met 4,5 punt uit 5 wedstrijden, Derk Kouwenhoven (16) van het Glorney team met 4 uit 5 en Khoi Pham (13) van het Robinson team met 4 uit 5.

Khoi

Maar alle Nederlandse spelers hadden überhaupt een puike prestatie neergezet met minimaal 3 punten uit 5 wedstrijden. In 2019 wordt de volgende Glorney Gilbert Cup in Ierland georganiseerd en Nederland zal zeker weer van de partij zijn.

29 juli 2018

Posted In: Jeugd

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *