In Memoriam Dirk Goes (1956 – 2026)
In de vroege ochtend van 1 januari 2026 is onze schaakvriend Dirk Goes, Lid van Verdienste van de SGA en van sv Amsterdam West, na een kranig gedragen ziekbed op 69-jarige leeftijd in het hospice overleden. Dirk was al een paar jaar ernstig ziek en er was alleen levensverlengende behandeling mogelijk. Gelukkig heeft hij sinds zijn diagnose nog bijna 3 jaar actief aanwezig kunnen zijn in de schaakwereld.
Dirk kwam tot enkele maanden geleden nog regelmatig bij sv Amsterdam West, het Max Euwe Centrum, lokale KNSB-wedstrijden en schaakcafé Laurierboom. De laatste maanden lukte dat door zijn afnemende gezondheid en krachten niet meer, maar zijn er nog vele schakers bij Dirk thuis op bezoek geweest. Zijn club sv Amsterdam West organiseerde daarvoor een extra editie van het Helende Meesters-toernooi, in de recreatieruimte van seniorenwooncomplex Elisabeth Otter-Knol, waar hij de laatste jaren woonde.
Dirk heeft lange tijd actief geschaakt bij verschillende clubs in de SGA. Zijn eerste club was sv Tal in Amsterdam Osdorp, waar hij in 1971 op 15-jarige leeftijd lid werd. Ik leerde Dirk in 1994 bij sv Tal kennen. In de club was “café Goes” toen al een begrip. Dat stond voor de huiskamerbijeenkomst bij Dirk thuis, na afloop van de clubavond en soms tot diep in de nacht. Dirk was hoofdredacteur van het clubblad Tal Nieuws, dat hij voor een flink deel zelf volschreef, verveelvoudigde en soms zelfs rondbracht. Nadat de club was gefuseerd tot Tal/DCG, werd Dirk in 2012 bij zijn 25-jarig jubileum als hoofdredacteur benoemd tot Lid van Verdienste van Tal/DCG. Toen de club opnieuw fuseerde met Het Probleem tot het huidige sv Amsterdam West, behield hij daar die titel en heeft hij zich met hart en ziel ingezet voor het nieuwe clubblad, de Patten. Dirk was een clubicoon; bekend en geliefd bij velen in de schaakwereld.
Hij was niet alleen schaker, maar ook schaakhistoricus. Zijn fascinerende historische artikelen zijn verzameld in Dirks Historiehoek. Hij was bijvoorbeeld trots op zijn artikelen Lodewijk Prins: tot op het bot principieel en De scheuring in de Amsterdamse Schaakbond. Daarnaast was Dirk coach en begeleider van enkele jeugdige schaaktalenten. Voor al zijn kwaliteiten en verdiensten hebben we Dirk in 2025 benoemd tot Lid van Verdienste van de SGA.
Toen Dirk zelf niet meer schaakte bleef hij volop actief in de schaakwereld. Hij was aanwezig als toeschouwer, waarbij hij vooral belangstelling had voor de eigenaardigheden en emoties van de schakers. Maar veel belangrijker vond hij de bar en de analyseruimte, want schakers ontmoeten was wat Dirk het liefste deed. Daarnaast zette hij zijn ragfijn taalgevoel in om publicaties van clubs, toernooien en het MEC te corrigeren op taal- en stijlfouten. Ik durfde dit In Memoriam nauwelijks te publiceren, want Dirk is er niet meer om er een laatste blik op te werpen.
Dirk was een aardige en lieve man die overal in de Nederlandse schaakwereld vrienden had en gemakkelijk contact legde. Je mocht het met hem oneens zijn over een maatschappelijk onderwerp van zijn keuze, mits dat gebeurde onder het genot van een biertje of wijntje en je bereid was te luisteren naar zijn onwrikbare standpunten, die hij zo nodig kracht bijzette met de aanvulling “en daar ben ik unaniem in”.
Als Dirk voor een uitdaging stond dan zei hij vaak “dat gaat lukken, want ik heb bij de commando’s gezeten”. Dat was waar. Hij was er in zijn militaire diensttijd assistent op de boekhouding. Het meegaan met de veranderingen van de tijd ging hem niet altijd zo goed af. “Vroeger was alles beter”, was zijn lijfspreuk. Online bankieren, telefoonmenu’s, bestelzuilen bij McDonalds, AI chatbots, online ziekenhuisafspraken maken, medicijnen ophalen uit de automaat… het was Dirk een gruwel. Hij wilde het liefst naar een balie of bellen en een mens spreken. Moderne muziek was aan Dirk niet besteed. Hij luisterde het liefst naar klassieke muziek, of naar Het Dorp van Wim Sonneveld.
Voor zijn pensioen had Dirk al heel lang een vastomlijnd plan: hij zou elke dag in het Max Euwe Centrum gaan lezen en studeren, al dan niet als research voor een nieuw schaakhistorisch artikel. Daar kwam bij dat hij als vrijwilliger van het MEC rondleidingen gaf aan bezoekers. De dag werd vaak afgesloten met een wijntje op het Leidseplein of bij de Laurierboom. Ik had Dirk graag meer van zulke jaren als pensionado gegund.
De zus en broers van Dirk zouden de aanwezigheid van vele schaakvrienden bij de uitvaart zeer op prijs stellen. De familie zou graag een indruk krijgen van het aantal te verwachten aanwezigen en stelt het op prijs als je je aanwezigheid even wilt aankondigen. Ondergetekende is contactpersoon voor de schaakwereld naar de familie: tel. nul zes – 22521505 (tel, sms, whatsapp of signal), e-mail r.pijlman apestaartje xs4all.nl. Laat het bij voorkeur per e-mail weten als je de rouwkaart wilt ontvangen.
Meer herinneringen aan Dirk Goes
- In Memoriam Dirk Goes, Schaaksite (met persoonlijke herinneringen in de reacties).
- Dirk Goes (1956-2026) overleden, Max Euwe Centrum.
- Schaker Dirk Goes (69) overleden, door Renzo Verwer, auteur/blogger en schaakvriend van Dirk.
René Pijlman 1 januari 2026
Posted In: In memoriam
Zo’n aardige, lieve, behulpzame man. Ik denk met veel plezier terug aan die middag met hem in 2024. Met Gert Timmerman bij het MEC. Plotseling zei hij dat hij ernstig ziek was. Bijna opgewekt zei hij dat alsof het er niet toe doet als je van zo’n zonnige en gezellige zomerse dag kan genieten.
Zo’n lieve man, veel mooie herinneringen aan Dirk. Deed af en toe mee bij ons eindejaarstoernooi
en ik sprak hem elk jaar bij TataChess natuurlijk.
Dirk bracht altijd een bezoekje aan café de Zon.
Mooi mens…gaat zeker gemist worden.
Dennis Krassenburg
namens SG Het paard van Ree
sterkte voor de nabestaanden en SGA
Ach… die Dirk. Samen, als 10 jarige, nog gevoetbald met hem bij Pancratius te Badhoevedorp. Altijd elkaar ontmoetten bij diverse schaak toernooien en zijn nog clubgenoten geweest bij schaakvereniging ODI. Sociaal en zachtaardig, oprecht …. ga hem missen.
Ach, wat een triest maar niet onverwacht bericht. Aimabel, zachtaardig en vredelievend zoals ik zelf meemaakte toen ik met Zukertort Amstelveen tegen toen nog TAL-DCG speelde. Na 8 zetten legde hij de hand op zijn hart, en verzuchtte: “Deze spanning wordt mij teveel. Ik bied remise aan”. Natuurlijk nam ik zijn aanbod aan. En natuurlijk de herinneringen aan talrijke potjes die we samen in de bar van het EGCC speelden.
Dit is een platform voor schakers. Dat ben ik niet. Ik ben een voetballer en heb mijn eerste seniorenjaren met Dirk in ons vriendenteam gevoetbald. Dirk had een prachtige vrije trap in zijn rechterbeen. En zijn wedstrijdverslagen waren legendarisch. Meestal mooier dan de wedstrijd zelf. Toen ik later weer terugkwam in het vriendenteam en Dirk inmiddels met voetbalpensioen was, heb ik nog een seizoen lang verslagen geschreven in de geest van Dirk. Nooit aan Dirk durven laten lezen, want zo mooi als Dirk lukte mij natuurlijk niet. Het is fijn om te lezen dat Dirk een soort van berusting had in zijn ziekte. Maar het is eeuwig zonde dat er op deze jonge leeftijd al een einde aan zijn leven is gekomen. Dirk, je was een markante kerel!