Schaakbond Groot-Amsterdam

In Memoriam Dirk Goes (1956 – 2026)

In de vroege ochtend van 1 januari 2026 is onze schaakvriend Dirk Goes, Lid van Verdienste van de SGA en van sv Amsterdam West, na een kranig gedragen ziekbed op 69-jarige leeftijd in het hospice overleden. Dirk was al een paar jaar ernstig ziek en er was alleen levensverlengende behandeling mogelijk. Gelukkig heeft hij sinds zijn diagnose nog bijna 3 jaar actief aanwezig kunnen zijn in de schaakwereld.

Dirk kwam tot enkele maanden geleden nog regelmatig bij sv Amsterdam West, het Max Euwe Centrum, lokale KNSB-wedstrijden en schaakcafé Laurierboom. De laatste maanden lukte dat door zijn afnemende gezondheid en krachten niet meer, maar zijn er nog vele schakers bij Dirk thuis op bezoek geweest. Zijn club sv Amsterdam West organiseerde daarvoor een extra editie van het Helende Meesters-toernooi, in de recreatieruimte van seniorenwooncomplex Elisabeth Otter-Knol, waar hij de laatste jaren woonde.

Dirk heeft lange tijd actief geschaakt bij verschillende clubs in de SGA. Zijn eerste club was sv Tal in Amsterdam Osdorp, waar hij in 1971 op 15-jarige leeftijd lid werd. Ik leerde Dirk in 1994 bij sv Tal kennen. In de club was “café Goes” toen al een begrip. Dat stond voor de huiskamerbijeenkomst bij Dirk thuis, na afloop van de clubavond en soms tot diep in de nacht. Dirk was hoofdredacteur van het clubblad Tal Nieuws, dat hij voor een flink deel zelf volschreef, verveelvoudigde en soms zelfs rondbracht. Nadat de club was gefuseerd tot Tal/DCG, werd Dirk in 2012 bij zijn 25-jarig jubileum als hoofdredacteur benoemd tot Lid van Verdienste van Tal/DCG. Toen de club opnieuw fuseerde met Het Probleem tot het huidige sv Amsterdam West, behield hij daar die titel en heeft hij zich met hart en ziel ingezet voor het nieuwe clubblad, de Patten. Dirk was een clubicoon; bekend en geliefd bij velen in de schaakwereld.

Hij was niet alleen schaker, maar ook schaakhistoricus. Zijn fascinerende historische artikelen zijn verzameld in Dirks Historiehoek. Hij was bijvoorbeeld trots op zijn artikelen Lodewijk Prins: tot op het bot principieel en De scheuring in de Amsterdamse Schaakbond. Daarnaast was Dirk coach en begeleider van enkele jeugdige schaaktalenten. Voor al zijn kwaliteiten en verdiensten hebben we Dirk in 2025 benoemd tot Lid van Verdienste van de SGA.

Toen Dirk zelf niet meer schaakte bleef hij volop actief in de schaakwereld. Hij was aanwezig als toeschouwer, waarbij hij vooral belangstelling had voor de eigenaardigheden en emoties van de schakers. Maar veel belangrijker vond hij de bar en de analyseruimte, want schakers ontmoeten was wat Dirk het liefste deed. Daarnaast zette hij zijn ragfijn taalgevoel in om publicaties van clubs, toernooien en het MEC te corrigeren op taal- en stijlfouten. Ik durfde dit In Memoriam nauwelijks te publiceren, want Dirk is er niet meer om er een laatste blik op te werpen.

Dirk was een aardige en lieve man die overal in de Nederlandse schaakwereld vrienden had en gemakkelijk contact legde. Je mocht het met hem oneens zijn over een maatschappelijk onderwerp van zijn keuze, mits dat gebeurde onder het genot van een biertje of wijntje en je bereid was te luisteren naar zijn onwrikbare standpunten, die hij zo nodig kracht bijzette met de aanvulling “en daar ben ik unaniem in”.

Als Dirk voor een uitdaging stond dan zei hij vaak “dat gaat lukken, want ik heb bij de commando’s gezeten”. Dat was waar. Hij was er in zijn militaire diensttijd assistent op de boekhouding. Het meegaan met de veranderingen van de tijd ging hem niet altijd zo goed af. “Vroeger was alles beter”, was zijn lijfspreuk. Online bankieren, telefoonmenu’s, bestelzuilen bij McDonalds, AI chatbots, online ziekenhuisafspraken maken, medicijnen ophalen uit de automaat… het was Dirk een gruwel. Hij wilde het liefst naar een balie of bellen en een mens spreken. Moderne muziek was aan Dirk niet besteed. Hij luisterde het liefst naar klassieke muziek, of naar Het Dorp van Wim Sonneveld.

Voor zijn pensioen had Dirk al heel lang een vastomlijnd plan: hij zou elke dag in het Max Euwe Centrum gaan lezen en studeren, al dan niet als research voor een nieuw schaakhistorisch artikel. Daar kwam bij dat hij als vrijwilliger van het MEC rondleidingen gaf aan bezoekers. De dag werd vaak afgesloten met een wijntje op het Leidseplein of bij de Laurierboom. Ik had Dirk graag meer van zulke jaren als pensionado gegund.

De kerkdienst en crematieplechtigheid vonden plaats op maandag 12 januari. De familie waardeerde het zeer dat meer dan 75 schakers de uitvaart bijwoonden.

Meer herinneringen aan Dirk Goes

• In Memoriam Dirk Goes, Schaaksite (met persoonlijke herinneringen in de reacties).
• Dirk Goes (1956-2026) overleden, Max Euwe Centrum.
• Schaker Dirk Goes (69) overleden, door Renzo Verwer, auteur/blogger en schaakvriend van Dirk.

René Pijlman 1 januari 2026

Posted In: In memoriam